ආදරයේ උපත - 1
හිරු බැස යන හෝරාව සැබවින්ම හෝරාවක් නොවේ; එය කාලය සහ අවකාශය එකිනෙක මුණගැසෙන සන්ධිස්ථානයකි. අහස පුරා විහිදී තිබුණේ තද රතු සහ දුම් පැහැති (Indigo) වලාකුළු සමූහයකි. වාතය තුළ ඉතිරි වී තිබූ මළානික ආලෝකය උද්යානයේ පරවුණු මල් මත දුක්බර ලෙස පතිත වෙමින් තිබුණි.
ඇලීෂා වාඩි වී සිටියේ ඒ සියල්ලෙන් බැහැරවය. ඇගේ දෑස් නිශ්චලව තිබුණද, ඇගේ විඥානය තුළ තවමත් පෙරදා රාත්රියේ දුටු ඒ අද්භූත "එක්තරා සිහිනය" දෝංකාර දෙමින් තිබුණි. සුදු මුහුදක් මැද ඇති ප්රදීපාගාරයක්... තම අත්ලෙන් පැළවී අහස වසා ගන්නා මහා වෘක්ෂයක්... ඇයට එය සිහිනයක්ද නැතිනම් වෙනත් ලෝකයක මතකයක්ද යන්න තේරුම් ගත නොහැකි විය.
ඈතින් ආර්යන් ඇවිද එනු ඇය දුටුවාය. ඔහු පියවර තැබුවේ මිනුම් දඬුවකට අනුව මෙන් ඉතාමත් නිවැරදිවය. ඔහුගේ පැමිණීම අවට පරිසරයේ ඇති නිහඬතාවය තවත් තීව්ර කළේය. ඔහු ඇය ඉදිරියේ නතර විය. ඔහු ඇගේ දෑස් දෙස බැලුවේය. ඒ බැල්ම තුළ සැඟවී තිබුණේ දහස් වාරයක් පරීක්ෂා කර සනාථ කරගත් රහස්ය දත්ත සමූහයකි.
"ඇලීෂා..." ඔහුගේ හඬ ඉතාමත් මෘදු වුවත්, එහි ප්රබල ගැඹුරක් තිබුණි. "මට කියන්න... ඔයා මට ඇත්තටම ආදරේද? ඔයා මගේ වෙන්න කැමතිද?"
ඇලීෂා මොහොතක් නිහඬව සිටියාය. ඇගේ සවිඥානික මනස, ඇගේ තාර්කික බුද්ධිය, ඔහු දෙස බැලුවේ කිසිදු උණුසුමකින් තොරවය. ඔහු ඇයට හුදෙක් හඳුනන පුද්ගලයෙකු පමණි. කිසිදු රසායනික ආකර්ෂණයක් ඇගේ සිරුරට දැනුණේ නැත. ඇය තම තීරණය ඉතාමත් සරලව, ඉතාමත් පැහැදිලිව වචන බවට පත් කළාය.
"නැහැ ආර්යන්... මට ඔයා ගැන එහෙම හැඟීමක් නැහැ. මම ඔයාට කැමති නැහැ."
එම "නැහැ" යන ශබ්දය අවකාශයේ විසිරී ගිය සැණින්, විශ්වයේ රිද්මය මොහොතකට නතර විය. ආර්යන්ගේ මුවඟට ඉතාමත් සියුම්, අද්භූත සිනහවක් නැගුණි. එය ජයග්රාහී සිනහවක් නොවේ; එය පරීක්ෂණයක් සාර්ථක වූ බව දන්නා විද්යාඥයෙකුගේ සිනහවකි.
ඇලීෂාට එක්වරම තම පපුව ඇතුළාන්තයෙන් අමුතුම ආකාරයේ ගැස්මක් දැනෙන්නට විය. ඇගේ සවිඥානික ප්රතික්ෂේප කිරීම, ඇගේ යටිසිතේ ගැඹුරුම ස්ථරයක තැන්පත් කර තිබූ ඒ රන් බීජය සක්රීය කළ අවසාන 'කම්පනය' (Trigger) විය. ඒ මොහොතේම ඇගේ කළු ඉංගිරියාව ප්රසාරණය විය. ඇගේ මතක පද්ධතියේ නිද්රාශීලීව තිබූ ඒ පිරිසිදු ආදරයේ ශක්තිය දැන් ඇගේ කොඳු නාරටිය දිගේ ඉහළට ඇදෙන දිව්යමය ගින්නක් මෙන් පැළ වන්නට විය.
ඇගේ මනස ඔහුට අකමැති වුවත්, ඇගේ මුළු සිරුරම, ඇගේ මුළු ආත්මයම දැන් ඔහු වෙත ඇදී එන බව ඇයට ප්රත්යක්ෂ විය. එය මායාව සහ සැබෑව අතර වූ මහා පරස්පරයකි (Paradox). ඇය ප්රතික්ෂේප කළ තරමටම, ඒ ආදරය ඇය තුළ වඩාත් වේගයෙන් වර්ධනය වන්නට විය.
ආර්යන් ඇය දෙස අවසන් වරට බලා හැරී පිය නැගුවේය. ඔහු ඇය දෙස ආපසු හැරී බැලුවේ නැත. ඔහු දැන සිටියේය: බීජය දැන් පැළ වී අවසන් බව.
වැහි බින්දුවක් ඔහුගේ අත මත පතිත විය. වැස්සේ සුවඳ මතු වන විට, ඔහු තම මනසෙහි ස්ථර ගණනාවක් ආපස්සට ගමන් කරමින් සිටියේය. සැබවින්ම... ඔහු මේ තත්වයට ආවේ කෙසේද? මේ සියල්ල ආරම්භ වූ ඒ රහස්ය පර්යේෂණාගාරය කොතැනද?
එය දැන ගැනීමට නම්, අප කාලයේ රිද්මය දුරස්ථ අතීතයකට හෝ වෙනත් යථාර්ථයකට හැරවිය යුතුය.
පළමු පරිච්ඡේදය: අතාත්වික පර්යේෂණාගාරය
රාත්රී 12:00 යනු හුදෙක් වේලාවක් නොව, එය කාලය මියයන මොහොතකි.
ආර්යන් වාඩි වී සිටියේ අති විශාල වීදුරු බිත්තිවලින් වට වූ, අඳුරු නිල් සහ දුම් පැහැති (Indigo) ආලෝකයෙන් නැහැවුණු පර්යේෂණාගාරයක් මධ්යයේය. ඔහු ඉදිරිපිට වූ යෝධ ඩිජිටල් තිර මත මිනිස් විඥානයේ සංකීර්ණ සිතියම් විහිදී තිබුණි. එහි එක් පසෙක ඇලීෂාගේ මනෝභාවයන් රෝස සහ රන්වන් පැහැති තරංග මාලාවක් ලෙසත්, අනෙක් පසින් සෙනාලිගේ තර්කානුකූල බුද්ධිය තියුණු නිල් පැහැති රේඛා සමූහයක් ලෙසත් සටහන් වෙමින් තිබුණි.
ඔහු තම පාලක පුවරුවේ ඇති බොත්තමක් සෙමින් ස්පර්ශ කළේය. ක්ෂණයකින් ඔහුගේ කොඳු නාරටිය පාමුල සිට ඉහළට විහිදෙන රිදී පැහැති ආලෝක තන්තු සමූහයක් අභ්යවකාශය හරහා විහිදී ගොස්, සැතපුම් සිය ගණනක් ඈතින් නිදා සිටින තරුණියන් දෙදෙනාගේ මනසට සම්බන්ධ විය. මෙය 'දුරස්ථ ප්රක්ෂේපණය' (Remote Projection) නම් වූ අතිශය භයානක මනෝවිද්යාත්මක ක්රියාවලියයි.
ආර්යන් මේ පර්යේෂණය ආරම්භ කළේ එක් පරම අරමුණක් ඇතිවය. එනම්, මානව විඥානය තුළ ඇති පිරිසිදු ආදරය (Pure Love) සහ හුදෙක් රසායනික ආකර්ෂණය හෙවත් දුර්වල මායාව (Illusion) වෙන් කර හඳුනා ගැනීමටය.
"හැමෝම හිතන්නේ ආදරය කියන්නේ හදවතේ ඇතිවන හැඟීමක් කියලා," ඔහු තමන්ටම මුමුණා ගත්තේය. "ඒත් ඒක වැරදියි. ආදරය කියන්නේ යටිසිතේ ගැඹුරින්ම සිදුවන ප්රරතිනිර්මාණයක්. මට ඕනේ ඒ පිබිදීම සිදුවන්නේ කොහොමද කියලා බලන්න."
පර්යේෂණාගාරයේ බිත්තියේ වූ ඔරලෝසු සියල්ල දෙස ඔහු බැලීය. එහි තත්පර කටු සියල්ලම 12:00 මත නැවතී, ඉදිරියට යාමට නොහැකිව ගැහෙමින් තිබුණි. එය මේ පර්යේෂණාගාරය පවා ඔහුගේම යටිසිතේ නිර්මාණය වූ පළමු සිහින ස්ථරය (Layer 1) බවට වූ රහස්ය ඉඟියයි. නමුත් ආර්යන් එය නොදුටුවා සේ සිටියේය. ඔහුට අවශ්ය වූයේ පාලනයයි.
ඔහු තම දෑස් පියා ගත්තේය. ඒ සමඟම පර්යේෂණාගාරයේ වීදුරු බිත්ති අතරින් දුරස්ථ මුහුදු රළ හඬක් ඉතාමත් සියුම්ව ඇසෙන්නට විය. එය ඔහුට සැබෑ ලෝකයෙන් එන ඇමතුමකි (The Kick). නමුත් ඔහු ඒ දුක්බර හඬ නොසලකා හැරියේය.
"ඇලීෂා... සෙනාලි... දැන් ක්රීඩාව පටන් ගන්න වෙලාව," ඔහු පාලක පුවරුවේ ඇති 'Dream Sequence' විධානය සක්රීය කළේය.
තිරය මත දත්ත වේගයෙන් වෙනස් වන්නට විය. ආර්යන්ගේ විඥානය දැන් පර්යේෂණාගාරයෙන් මිදී, තවත් ගැඹුරු දුෂ්කර ස්ථරයකට (Layer 2) ඇතුළු වීමට සැරසෙයි. ඔහු තම මනස තුළ මීදුමෙන් වැසුණු, දුහුවිලි පිරුණු දුම්රිය ස්ථානයක් නිර්මාණය කළේය. ඔහුගේ පළමු පරීක්ෂණය ඇලීෂාගෙන් ආරම්භ වීමට නියමිතය.
ආර්යන් මේ පරීක්ෂණය ආරම්භ කළේ සැබෑ ආදරය සොයා ගැනීමට වුවත්, ඔහු නොදැන සිටි එකම දෙය නම්, මේ මායාවේ අවසානය සැබෑ ලෝකයේදී ඔහුට කෙතරම් ප්රබල ලෙස බලපානු ඇත්ද යන්නයි.