තුන්වන පරිච්ඡේදය: වෙස්මුහුණු රඟමඩල
ඇලීෂාගේ මනස මීදුමෙන් පිරී තිබුණද, සෙනාලිගේ යටිසිත නිර්මාණය වී තිබුණේ අතිශය විධිමත්, වීදුරු බිත්තිවලින් වට වූ විශාල ශාලාවක් ලෙසිනි. එහි සෑම දෙයක්ම ජ්යාමිතිකව නිවැරදි වූ අතර, වාතය ඉතාමත් පිරිසිදු සහ සීතල විය.
සෙනාලි එහි සිටගෙන සිටියාය. ඇගේ බැල්ම ඉතාමත් තියුණුය; ඇය ඕනෑම දෙයක් දෙස බලන්නේ එහි ඇති සැබෑ වටිනාකම තර්කනයෙන් මැන බැලීමට මෙනි. ආර්යන් ඇය ඉදිරියේ පෙනී සිටියේය. මෙවරත් ඔහු සිටියේ ඔහුගේ සැබෑ, කිසිදු ආවරණයකින් තොර ස්වරූපයෙනි. ඔහු ඇය වෙත සෙමින් පිය නැගුවේය.
"සෙනාලි..." ඔහු ඇගේ දෑස් දෙස කෙළින්ම බැලුවේය. "ඔයා දන්නවා මම ඔයාට ආදරය කරන බව. මට ඕනේ ඔයා මගේ ජීවිතේ කොටසක් වෙනවා දකින්න."
සෙනාලි මඳ වේලාවක් නිහඬව සිටියාය. ඇය ඔහු දෙස බැලුවේ ඉතාමත් කරුණාවන්ත නමුත් කිසිදු බැඳීමක් නැති බැල්මකිනි. ඇගේ ප්රතික්ෂේපය ඇලීෂාගේ මෙන් හැඟීම්බර වූයේ නැත. එය ඉතාමත් පැහැදිලි සහ විනීත එකක් විය.
"ආර්යන්... ඔයා ඇත්තටම දක්ෂ කෙනෙක්. ඔයා මට ගොඩක් උදව් කරලා තියෙනවා," ඇය ඉතාමත් සන්සුන්ව පැවසුවාය. "ඒත්... මගේ හිතේ ඔයා ගැන කිසිම විශේෂ හැඟීමක් නැහැ. මම ඔයාට ආදරය කරන්නේ නැහැ. ඒක තමයි ඇත්ත. ඔයා සහ මම අතර තියෙන මේ දුරස්ථ බව කවදාවත් මකන්න බැහැ."
ඇගේ ඒ විනීත ප්රතික්ෂේපය ආර්යන්ගේ සැබෑ ආත්මයට එල්ල වූ තියුණු පහරක් විය. පර්යේෂණාගාරයේ (Layer 1) දත්ත පෙන්වූයේ ඇගේ මනස තුළ කිසිදු චිත්තවේගීය කම්පනයක් සිදු නොවූ බවයි. ඇය පැවසුවේ ඇගේ සැබෑවයි. ඇයට අවශ්ය වූයේ සැබෑ බුද්ධිමය ආකර්ෂණයක් මිස හුදෙක් හැඟීම් නොවන බව ආර්යන්ට තේරුම් ගියේය.
ක්ෂණයකින් ආර්යන් තම දෙවන උපක්රමය ක්රියාත්මක කළේය. මුළු වීදුරු ශාලාවම ක්ෂණයකින් අතුරුදන් වී, ඒ වෙනුවට රන්වන් පැහැති මාලිගාවක් (Golden Palace) මතු විය. වාතය තුළ විදේශීය සුවඳ විලවුන් වර්ගවල සුවඳ පැතිරී ගියේය. ආර්යන් තම ස්වරූපය පරිවර්තනය කළේය.
ඔහු දැන් සෙනාලි ප්රතික්ෂේප කළ ආර්යන් නොවේ; ඔහු අතිශය ධනවත්, ප්රතාපවත් සහ උසස් සමාජ මට්ටමක් නිරූපණය කරන 'වෙස්මුහුණු' පැළඳි රදළයෙකි. ඔහු ඇය ඉදිරියට පැමිණ, ඇගේ අත සිප ගනිමින් රාජකීය ලෙස ආදරය ප්රකාශ කළේය.
සෙනාලිගේ දෑස් තුළ අමුතුම දීප්තියක් මතු විය. ඇය ඒ මායාවට, ඒ තත්වයට (Status) වහාම වශී වූවාය. සෙනාලි ඒ නාඳුනන 'වෙස්මුහුණට' තම ආදරය ප්රකාශ කළාය. ආර්යන් එම මොහොතේම 'කාල පාලක විධානය' (Time Dilation) තවත් තීව්ර කළේය.
සිහිනය තුළ වසර දෙකක් ඉතා ඉක්මනින් ගෙවී ගියේය. රන්වන් මාලිගාවේ සුවඳ සහ සැපසම්පත් මැද සෙනාලි ඒ මායාවී පෙම්වතා සමඟ අතිශය සතුටින් සිටිනු ආර්යන් නිරීක්ෂණය කළේය. ක්ෂණයකින්, ආර්යන් එම රන්වන් මායාව බිඳ දැමුවේය. මාලිගාව අතුරුදන් වී ඔවුන් නැවතත් ඒ සීතල වීදුරු ශාලාවට පිවිසියේය. ආර්යන් තම සැබෑ ස්වරූපයෙන් ඇය ඉදිරියේ පෙනී සිටියේය.
"සෙනාලි, දැන්වත් මට කියන්න... ඔයා අර රන්වන් මායාවට ආදරය කළා වගේම, මේ ඉන්න මගේ සැබෑ ආත්මයට ආදරය කරන්න බැරිද?" ආර්යන් ඉතාමත් බලාපොරොත්තු සහගතව ඇසුවේය.
සෙනාලි ඔහු දෙස බැලුවේ මවිතයෙනි. නමුත් ඇගේ පිළිතුරෙහි කිසිදු වෙනසක් නොවීය. "නැහැ ආර්යන්. මම ඔයාට කලිනුත් කිව්වා. මම ඔයාට ආදරය කරන්නේ නැහැ. මම ආදරය කළේ ඒ රන්වන් ලෝකයට සහ ඒ තත්වයට විතරයි," ඇය ඉතාමත් සන්සුන්ව නැවතත් ඔහුව ප්රතික්ෂේප කළාය.
ආර්යන් තම පාලක පුවරුවේ ඇති 'වේගවත් කාල විධානය' උපරිම කළේය. දැන් ඇගේ ජීවිතය ඔහුගේ දෑස් ඉදිරිපිට වේගයෙන් දිවෙන පැරණි චිත්රපටයක් (High-speed Montage) මෙන් දිග හැරෙන්නට විය.
තත්පර කිහිපයක් ඇතුළත සෙනාලිගේ කය සහ ස්වරූපය වර්ධනය වන අයුරු ඔහු දුටුවේය. ඇගේ තරුණ බව ක්රමයෙන් පරිණත බවට පරිවර්තනය විය. ඇය සමාජයට සේවය කරන, ගෞරවනීය රැකියාවක නිරත වනු ඔහු නිරීක්ෂණය කළේය. ඒ සෑම දර්ශනයකම ඇය ඉතාමත් ස්ථාවර සහ බුද්ධිමත් කාන්තාවක ලෙස පෙනී සිටියාය.
එවිට ආර්යන් නැවතත් තම ස්වරූපය වෙනස් කළේය. මෙවර ඔහු රන්වන් රදළයෙකු නොවීය. ඔහු තලෙලු, තද පැහැති සමක් ඇති, සාමාන්ය පෙනුමක් ඇති තරුණයෙකුගේ ස්වරූපය ගත්තේය. ඔහු ඇගේ සේවා ස්ථානය අසලදී ඇයව මුණගැසුණි.
ආර්යන් කාලය නැවතත් වේගවත් කළේය. ඒ තලෙලු රූපයට සෙනාලි වහාම වශී වූවාය. ඇය ඔහු සමඟ විවාහ වී පවුල් ජීවිතයක් ගත කරන අයුරු ආර්යන් දුටුවේය. ඔවුන්ට පළමුව පුතෙකු උපත ලැබීය. තව කාලය ගත විමත් සමග දෙවනුව දුවෙකු උපත ලබනු ඔහු නිරීක්ෂණය කළේය.
සෙනාලි ඒ දරුවන් සහ ඒ තලෙලු පෙම්වතා සමඟ ගත කරන සැමරුම්, සිනහවන් සහ කඳුළුවලින් පිරුණු ජීවිතය ආර්යන් පර්යේෂණාගාරයේ සිට නරඹමින් සිටියේය. ඒ සෑම මොහොතකම සෙනාලි සැබෑවටම ජීවත් වන බවත්, ඇය ඒ මායාව සැබෑවක් ලෙස වැළඳගෙන ඇති බවත් ඔහුට ප්රත්යක්ෂ විය.
නමුත් කාලය තවත් වේගයෙන් ඉදිරියට ඇදී ගියේය. දරුවන් ලොකු මහත් වී නිවසින් බැහැරව ගිය පසු, සෙනාලි සහ ඒ තලෙලු පෙම්වතා අතර තිබූ බැඳීම කිසිදු රණ්ඩු සරුවලකින් තොරව, ඉතාමත් නිහඬව සහ ස්වභාවිකවම බිඳී යන අයුරු ආර්යන් නිරීක්ෂණය කළේය. එය වසර ගණනාවක් තිස්සේ ගොඩනැගුණු 'ජීවන රටාව' තවදුරටත් නඩත්තු කිරීමට අවශ්යතාවයක් නොමැති වූ විට සිදුවන දියවී යාමකි. ඔවුන් එකම නිවසක සිටියද, ඔවුන් අතර තිබුණේ අතිශය දුර්වල සහ දුරස්ථ නිහඬතාවයකි. ඇය ඔහු දෙස බැලුවේ තමන්ට අවශ්ය දේ ලබා දී අවසන් වූ, තවදුරටත් ප්රයෝජනයක් නොමැති වස්තුවක් දෙස බලන්නාක් මෙනි.
"ඔයා සැබෑවට ආදරය කරන්නේ නැහැ සෙනාලි," ආර්යන් පර්යේෂණාගාරයේ (Layer 1) සිට තම මනසට අවසාන නිගමනය කළේය. "ඔයා ආදරය කරන්නේ කාලයේ මායාවට රැවටිලා ඔයා ගොඩනගාගත්ත ඒ 'ජීවන රටාවට' විතරයි. ඔයාට ඕනේ ආත්මීය බැඳීමක් නෙවෙයි, ඔයාගේ මනස තෘප්තිමත් කරන මේ දුර්වල රංගනයක් විතරයි. මේකත් තවත් එක දුෂ්කර රැවටීමක් (Deception)."
ඒ බැඳීම සම්පූර්ණයෙන්ම දියවී යනවාත් සමඟම, ආර්යන් එම සිහිය නතර කළේය. ඔහු තම දෑස් පියා ගත්තේය. රන්වන් මාලිගාව, ඒ තලෙලු පෙම්වතා සහ සෙනාලිගේ ඒ මුළු ජීවිත කාලයම එක් ක්ෂණයකින් සුනුවිසුනු වී විසිරී ගියේය.
ඔහු නැවතත් සීතල පර්යේෂණාගාරයේ නිසල ඔරලෝසු ඉදිරිපිට තනි විය. කාමරය වටා ඇසෙන මුහුදු රළ හඬ දැන් බිත්ති දෙදරවන තරම් වේගවත් වී ඇත. පර්යේෂණාගාරයේ වීදුරු බිත්ති මත සියුම් ඉරිතැලීම් මතු විය. යන්ත්රවලින් දුමාරයක් නැගෙන්නට විය. ස්තර අතර අර්බුදය (The Paradox Shift) ආරම්භ වී ඇත.