හතරවන පරිච්ඡේදය: ස්තර අතර අර්බුදය
පර්යේෂණාගාරයේ (Layer 1) සිවිලිමෙන් සියුම් වීදුරු කැබලි පතිත වන්නට විය. ඩිජිටල් තිර මත ඇලීෂා සහ සෙනාලිගේ නියුරෝන සිතියම් වියරු ලෙස ගැහෙන්නට විය. ආර්යන්ගේ මොළය සමඟ සම්බන්ධ වී තිබූ ඒ රිදී පැහැති ඩිජිටල් ස්නායු තන්තු අධික ලෙස රත් වී රතු පැහැයට හැරෙමින් තිබුණි.
හදිසියේම, වීදුරු බිත්තිවලින් එපිට වූ අඳුරු අවකාශයෙන් මහා ගර්ජනාවක් ඇසුණි. එය දුරස්ථ මුහුදු රළ හඬකි. තත්පර කිහිපයකින්, පර්යේෂණාගාරයේ එක් වීදුරු බිත්තියක් මහා හඬින් ඉරිතලා ගියේය. ඒ සිදුර තුළින් අති විශාල මුහුදු රළක් පර්යේෂණාගාරය තුළට කඩා වැදුණි. අයිස් වැනි සීතල ජලය ආර්යන්ගේ දෙපා අසලට ගලා ආවේය.
"පරස්පරයක් (Paradox)..." ආර්යන් තමන්ටම මුමුණා ගත්තේය. "මගේ ශරීරය අවදි වෙන්න හදනවා. ඒත් මගේ මේ මෙහෙයුම තවම ඉවර නැහැ."
පර්යේෂණාගාරයේ පාලනය ඔහුගෙන් ගිලිහෙමින් තිබුණද, ආර්යන් කලබල වූයේ නැත. ඔහු ඇලීෂා සහ සෙනාලිගේ දත්ත දෙස අවසන් වරට බැලුවේය. ඇලීෂා සැනසීමට රැවටෙයි; සෙනාලි ප්රතිරූපයට රැවටෙයි. මේ දෙදෙනාගේම මනස තුළ පිරිසිදු ආදරය සක්රීය කිරීමට නම්, ඔවුන්ගේ අවිඥානික මතකයන් අවුස්සන වෙනස්ම පරිසරයක් නිර්මාණය කළ යුතු බව ඔහු තීරණය කළේය.
ඔහු තම පාලක පුවරුවේ ඇති 'සංජානන ස්ථායීකරණය' වෙනුවට 'පාරිසරික ප්රතිනිර්මාණය' (Environmental Reconstruction) නම් වූ රහස්ය කේතය ඇතුළත් කළේය.
"මට මේ වීදුරු බිත්ති වැඩක් නැහැ," ඔහු දත්මිටි කාගෙන පැවසීය. "මට ඕනේ ඔවුන්ව ඔවුන්ගේ මූලයන් වෙත රැගෙන යන්න. මම මගේ විඥානය කොටස් දෙකකට බෙදනවා. කාවින්ද සහ ඉෂාන්... මම මගේ නව ස්වරූපයන් හරහා ඔවුන්ගේ යටිසිතේ ගැඹුරටම කිමිදෙනවා. මේක මගේ අවසාන පියවරයි."
මුහුදු ජලය දැන් ඔහුගේ පපුව දක්වා ඉහළට පැමිණ ඇත. යන්ත්රවලින් නැගෙන කළු දුමාරය මැදින් ආර්යන් තම දෑස් පියා ගත්තේය. ඔහු පර්යේෂණාගාරය සහ එහි තිබූ සියලුම ඩිජිටල් සීමාවන් අතහැර දැමුවේය. ඔහු ඉතාමත් සවිඥානිකව තම මෙහෙයුම මීළඟ මට්ටමට (Layer 3) රැගෙන යාමට තීරණය කළේය.
ඔහුගේ මනස තුළ දැන් නිර්මාණය වන්නේ මීදුමෙන් වැසුණු, 90 දශකයේ අතීත දෝංකාරයන් පිරුණු දුෂ්කර කඳුකර ගම්මානයකි. එය කාලය සහ අවකාශය මියගිය තැනක් නොව, ආර්යන් විසින් ඉතාමත් සූක්ෂමව නිර්මාණය කළ 'පරිසර උගුලකි'.
"සමාවෙන්න ඇලීෂා... සෙනාලි..." ආර්යන් මුමුණමින් පාලක පුවරුවේ ඇති 'මහා කඩාවැටීම' (The Kick) විධානය තාවකාලිකව අත්හිටුවා, 'පෞරුෂ භේදනය' (Persona Fragmentation) ක්රියාවලිය ආරම්භ කළේය.
ක්ෂණයකින් පර්යේෂණාගාරයේ වීදුරු බිත්ති මහා පිපිරීමක් සමඟ විසිරී ගියේය. ජලය, ආලෝකය සහ යන්ත්ර සූත්ර සියල්ල ශුන්යත්වයට ඇදී ගියේය. ආර්යන්ගේ විඥානය මිය යන පර්යේෂණාගාරයෙන් මිදී, මීදුම මැදින් පෙනෙන ඒ නිහඬ ගම්මානය වෙත වේගයෙන් ඇදී යන්නට විය.
ඔහු දැන් සූදානම්ය; ඔහුගේ සැබෑ මෙහෙයුම ආරම්භ වන්නේ දැන්ය.