නවවන පරිච්ඡේදය: පුනර්භවය - ආදරයේ සැබෑ උපත
පර්යේෂණාගාරයේ (Layer 1) අවසාන ආරක්ෂක වැටවල් ද එකිනෙක බිඳ වැටෙද්දී, සියලුම සිහින ස්ථර මහා හඬින් පිපිරී විසිරී ගියේය. ආර්යන් තිගැස්සී දෑස් හරින්නේ ඔහුගේ සැබෑ, සීතල සහ හුදෙකලා පර්යේෂණාගාරය තුළය. තත්පර කිහිපයකට පෙර පැවති ඒ ඝෝෂාකාරී අතීත ගම්මානය, දූවිලි පිරුණු පටු මාවත් සහ දරුවන්ගේ මාරක හැඬීම දැන් සදහටම අතුරුදන් වී ඇත. ඔහු අසල කිසිවෙකු නැත; ඉතිරිව ඇත්තේ යන්ත්රවලින් නැගෙන මළානික 'හම්' හඬ සහ මොනිටර තිරවලින් විහිදෙන සීතල නිල් පැහැති ආලෝකය පමනි.
පර්යේෂණාගාරයේ වාතය තුළ තවමත් ඕසෝන් (Ozone) සහ පිළිස්සුණු විද්යුත් පරිපථවල ගන්ධය රැඳී තිබුණි. ආර්යන්ගේ සිරුර වෙව්ලන්නට විය. සැතපුම් ගණනාවක් ඈතින්, තම තමන්ගේ නිවෙස්වල සුව නින්දේ පසුවන ඇලීෂා සහ සෙනාලි මේ මොහොතේ අත්විඳින්නේ කුමක්දැයි ඔහු දැන සිටියේය. ඔවුන් දෙදෙනාටම මේ රාත්රිය හුදෙක් අමතක නොවන, නමුත් තේරුම් ගත නොහැකි සිහිනයකින් පිරුණු එකක් පමණි. නමුත් ආර්යන් දන්නේ ඔහු විසින් වපුරන ලද 'පිරිසිදු ආදරයේ බීජය' (The Seed of Pure Love) දැන් නියමිත මනස තුළ සාර්ථකව පැළ වී ඇති බවයි.
ආර්යන් සෙමින් තම අතේ තිබූ කුඩා ලේසර් සංවේදකය (Sensory Sync Device) ක්රියාත්මක කළේය. ඔහු බිත්තිය මත ඇති වීදුරු තලයක් වෙත සියුම් කොළ පැහැති ආලෝක කදම්බයක් එල්ල කළේය. මෙය ඔහුගේම සොයාගැනීමක් වූ 'ආලෝක වර්තන පරීක්ෂාවයි'.
සිහිනයකදී නම්, මිනිස් මනසෙහි පවතින අස්ථිර බව නිසා ආලෝකයේ වර්තනය (Refraction) භෞතික විද්යා නියමයන්ට වඩා සියුම් ලෙස වෙනස් වේ. ආලෝක ලක්ෂ්යය (Laser Dot) මඳක් වෙව්ලන්නට හෝ එහි හැඩය වෙනස් වීමට ඉඩ ඇත. ආර්යන් තම හුස්ම පවා නවත්වාගෙන ඒ ආලෝක ලක්ෂ්යය දෙස බලා සිටියේය. එය ඉතාමත් ස්ථාවරව, කිසිදු වෙව්ලීමකින් තොරව බිත්තිය මත පවතී.
"සැබෑ ලෝකය..." ඔහු පහත් හඬින් මුමුණා ගත්තේය.
ඔහු සැබෑ ලෝකයට අවදි වී ඇති බව ඔහුට දැන් සහතිකය. නමුත් ඔහුගේ මනස තුළ තවමත් ඒ මීදුමෙන් වැසුණු ගම්මානයේ දුරස්ථ දෝංකාරයන් සහ වේදනාකාරී හැඟීම් තවමත් ඉතිරිව තිබුණි. ඒ දරුවාගේ අත් නොමැති සිරුර ඔහුගේ මතකයේ තදින් මුද්රා වී තිබුණි. එය තවදුරටත් තාක්ෂණික දත්තයක් නොව, ඔහුගේ ආත්මයම වෙළාගත් දුෂ්කර අත්දැකීමක් විය.
ආර්යන්ගේ අවසාන මනෝවිද්යාත්මක තීරණය වූයේ ඇලීෂාගේ මනසින් ඒ වේදනාකාරී 'අත් නොමැති දරුවාගේ' මතකය සම්පූර්ණයෙන්ම මකා දැමීමයි. ඇලීෂා වැනි සංවේදී මනසකට ඒ දර්ශනය දරාගත නොහැකි බවත්, එය ඇගේ යටිසිතට මාරක තුවාලයක් විය හැකි බවත් ඔහු වටහා ගත්තේය.
ඔහු තම පාලක මෘදුකාංගය හරහා ඇගේ විඥානය තුළ වූ ඒ මාරක ස්තරය 'සෝදා හැරියේය' (Cognitive Wash). ඇලීෂා දැන් අවදි වී සිටින්නේ තම නිවසේ ජනේලය දෙස බලමිනි. ඇයට මතක ඇත්තේ තමා ඉතාමත් ගැඹුරු නින්දක සිටි බව පමනි. ඇගේ මනසෙහි තිබුණේ නිසල ශුන්යත්වයකි. ඇයට ආර්යන් ගැන පවතින මතකය පවා මීදුමක් මෙන් බොඳ වී ගොස් ඇත. ආර්යන් ඇයට ලබා දුන්නේ 'නිදහසයි' (Freedom). ඇලීෂාට තවදුරටත් ආදරයේ වේදනාව දැනෙන්නේ නැත; මන්ද ඇගේ මනස දැන් සුදු පැහැති හිස් තිරයක් බඳු බැවිනි.
නමුත් සෙනාලි වෙනුවෙන් ඔහු ඇගේ විඥානය තුළ "එක්තරා සුවිශේෂී සිහිනයක්" සදහටම මුද්රා තැබුවේය. සෙනාලි යනු තර්කනයෙන් සහ සමාජ තත්වයෙන් බැඳී සිටි තරුණියකි. ඇය සැබෑ ආදරය අවබෝධ කර ගැනීමට නම්, ඇගේ ඒ දැඩි වැටවල් බිඳ දැමීමට අවශ්ය වූ මහා කම්පනය (The Kick) ඇයට ලැබී තිබුණි.
ඇය ලැබූ ඒ වසර දෙකක දුෂ්කර ඉවසීමේ, තර්කනය බිඳී යාමේ සහ අත් නොමැති දරුවා දෙස බලා ඇති වූ ඒ මහා කම්පනයේ සම්ප්රයුක්තයක් ලෙස ආර්යන් ඇගේ යටිසිතේ මෙම දර්ශනය තැන්පත් කළේය:
සිහිනය: සෙනාලි සිටින්නේ කෙළවරක් නොපෙනෙන සුදු පැහැති නිසල මුහුදක් මැද ඇති උස් ප්රදීපාගාරයකය. එහි මුදුනේ ඇති ආලෝකය දෙස ඇය බලන විට, ඇගේ අත්ලෙහි තිබූ කුඩා රන්වන් බීජයක් ක්ෂණයකින් මහා වෘක්ෂයක් වී අහස වසා ගනී. ඒ වෘක්ෂයේ සෙවණේ ඇය සහ ආර්යන් එකිනෙකා දෙස බලා සිනාසෙමින් සිටිති. මෙය මුළු කතාවේම දාර්ශනික සංශ්ලේෂණයයි (The Final Synthesis).
සෙනාලි හෙට අවදි වන විට, ඇය ආදරය කරන්නේ තවදුරටත් ආර්යන්ගේ බාහිර රූපයට හෝ ඔහු මවා පෑ වෙස්මුහුණට නොවේ. ඇය ආදරය කරන්නේ ඇගේ මනස තුළ පැළ වූ ඒ උත්තරීතර හැඟීමටය. ඇය සැබෑ ආදරය හඳුනා ගැනීමට අවශ්ය ඒ 'මානසික මඟ පෙන්වීම' (The Seed) ලබාගෙන අවසන්ය. ඇයට ආර්යන්ව දකින විට, මේ සිහිනයේ දෝංකාරය ඇගේ හදවත තුළ කම්පනයක් ඇති කරනු ඇත.
ආර්යන් වෙහෙසකර ලෙස තම අසුනෙන් නැගිට ජනේලය දෙසට පිය නැගුවේය. කාමරයෙන් පිටත මහා වැස්සක් පටන්ගෙන ඇත. වැහි බිඳු වීදුරු බිත්ති මත පතිත වන රිද්මය ආර්යන්ට දැනෙන්නේ ජීවමාන සංගීතයක් ලෙසිනි.
ඔහුගේ මොනිටර තිර මත තවමත් අවසාන දත්ත සටහන් (Log Files) දිස්වේ.
- Subject A (Alisha): Memory Wiped - Status: Peaceful.
- Subject B (Senali): Seed Implanted - Status: Awakening.
"මේක අවසානයක් නෙවෙයි," ඔහු ජනේලයෙන් පිටත අඳුරු අහස දෙස බලමින් සිතුවේය. "මේක සැබෑ ලෝකයේ පළමු පියවරයි. ආදරයේ උපතේ බීජ පැළ කර අවසන්."
ඔහු දන්නේය, හෙට දිනයේ සෙනාලි අවදි වන විට ඇය වෙනස්ම මනුෂ්යයෙකු වනු ඇති බව. ඇය තවදුරටත් තර්කයෙන් ලෝකය මනින්නේ නැත. ඇය තම හදවත තුළ වැඩෙන ඒ මහා වෘක්ෂයේ සෙවණ සොයා පැමිණෙනු ඇත. ආර්යන් විසින් කරන ලද මේ මාරක පරීක්ෂණයෙන් ඔහු ලබාගත් එකම වස්තුව වන්නේ, මිනිස් විඥානය තුළ ආදරය උපදවීමට නම් එය 'ශුන්යතාවය' (Emptiness) මත ගොඩනැගිය යුතු බවයි.
ඔහුගේ පර්යේෂණාගාරයේ තිබූ 90 දශකයේ අතීත දෝංකාරයන් සහ පැරණි ගම්මානයේ සෙවනැලි දැන් ඔහුගේ මනසින් ද මැකී යමින් පවතී. ඉතිරිව ඇත්තේ එක් සත්යයක් පමනි. ආදරය යනු ලැබීමක් නොව, සැබෑ 'උපතකි'.